Παρά τα μεγάλα επιτεύγματα στους τομείς της τεχνολογίας και της Ιατρικής τεχνολογίας υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης και  κατάρτισης στην υγεία. Ένα από τα κύρια προβλήματα είναι η άνιση κατανομή ευκαιριών για εκπαίδευση , η άνιση παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και η άνιση παροχή υπηρεσιών κατάρτισης. Σε μελέτη των ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ αναφέρεται ότι τα επόμενα 30  χρόνια θα εκπαιδευτούν περισσότεροι άνθρωποι από  όσους  έχουν εκπαιδευτεί μέχρι  σήμερα. Στην ίδια μελέτη αναφέρεται ότι περίπου 1δις άνθρωποι δεν έχουν καθόλου πρόσβαση  σε στοιχειώδη εκπαίδευση και στοιχειώδη παροχή υγειονομικών υπηρεσιών ενώ 1 δις επιπλέον έχουν ελάχιστη πρόσβαση. Η μεγάλη συγκέντρωση από  τις παραπάνω κατηγορίες εμφανίζεται σε περιοχές απομακρυσμένες από το κέντρο (επαρχία κ.λ.π.) με ιδιαίτερη εμφάνιση σε περιοχές απομονωμένες και υποβαθμισμένες.  Σε πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες  το κόστος της εκπαίδευσης, και των υγειονομικών υπηρεσιών έχει αυξηθεί περίπου 20%-25% και συνεχώς αυξάνεται.
Οι νέες τεχνολογίες, η ιατρική τεχνολογία , η πληροφορική με διάφορες εφαρμογές ,οι υπηρεσίες πληροφόρησης ,οι τηλεπικοινωνίες, τα πληροφορικά συστήματα κ.λπ. επιβάλλουν την ανάγκη για νέους  ρόλους  στην εκπαίδευση, στην παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και στην κατάρτιση. Αυτές οι μέθοδοι μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες οι οποίες είναι περισσότερο γρήγορες και προσβάσιμες και ιδιαίτερα στις αγροτικές και απομονωμένες περιοχές παρέχοντας στους  καλύτερα διαθέσιμους  γιατρούς και εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν την διαθέσιμη τεχνολογία  καθώς και τίς άμεσες υπηρεσίες και επιπλέον με μικρότερο  κόστος. Υπάρχει εκτενής βιβλιογραφία  η οποία υποστηρίζει ότι αυτές οι τεχνολογίες μπορούν και κάνουν δουλειά σε όλα τα επίπεδα  των κοινωνικών δομών και σχεδόν σε όλα τα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης. Επίσης υποστηρίζει ότι τα κλειδιά για την επιτυχία αυτών των συστημάτων είναι η χρησιμοποίηση της γνωσιακής αλληλοεπίδρασης  οπουδήποτε είναι δυνατό, αναπτύσσοντας το καλύτερο δυνατό ταλέντο στην ανάπτυξη της «μάθησης της γνώσης » και των συστημάτων παροχής ιατρικής φροντίδας  και η ενεργός αναζήτηση της ανάπτυξης τοπικών δασκάλων, βοηθών νοσοκόμων, γιατρών και σχετικούς με το πρόγραμμα παράγοντες. Η ίδια βιβλιογραφία επίσης τονίζει ότι θα πρέπει να συγκεντρωθούμε περισσότερο στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη τέτοιων προγραμμάτων, λόγω της καλυτέρευσης των υπηρεσιών, και όχι μόνο στην ιδέα της  μείωσης του κόστους. Ποιότητα και επεκτασιμότητα θα πρέπει να είναι ο στόχος και όχι μόνο  η μείωση του κόστους, ανεξάρτητα ότι θα είναι και επακόλουθο.
 Η   ιδέα ότι διαστημικές εφαρμογές μπορούν να βοηθήσουν στην αναδόμηση  της εκπαίδευσης, της υγείας και της ιατρικής δεν είναι καινούργια.  Η   πρώτη επιχειρησιακή επίδειξη έγινε 30 χρόνια πριν το 1963 χρησιμοποιώντας έναν δορυφόρο της intersat στο Houston medical  center και μιας ομάδας γιατρών στη Γενεύη. Η  τεχνική βασιζόταν σε ένα κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, έδειχνε τις τελευταίες τεχνικές στην εγχείρηση καρδιάς και άνοιξε το δρόμο για περισσότερες δορυφορικές συνδέσεις σχετικά με την ιατρική και την τηλεϊατρική. Μέχρι το 1985  η intersat αποφάσισε να δώσει δωρεάν δορυφορικό χρόνο για  «εκπαίδευση μεταφοράς γνώσης»  και για πειράματα στην υγεία σε ένα πρόγραμμα με την ονομασία project share.  Πάνω από 60 χώρες είχαν ατομικά, ή σε συνεργασία με άλλους, προγράμματα σχετικά με υγεία και εκπαίδευση χρησιμοποιώντας  φωνή, δεδομένα, φαξ, video conference, ράδιο και τηλεόραση. Μέσα σε αυτά τα projects ήταν και το Chinese national TV university, τα προγράμματα eHealth του παναμερικανικού οργανισμού υγείας, και του παγκόσμιου οργανισμού υγείας και πολλά άλλα.
 Ποιες είναι οι πολιτικές, κοινωνικές, ηθικές,  πολιτισμικές, τεχνολογικές, σχεδιαστικές, νομικές, επιχειρησιακές, οικονομικές δικλίδες που πρέπει να ξεπεραστούν για να επιτευχθεί ένα  παγκόσμιο σύστημα εκπαίδευσης στην υγεία  
Μια τρομερή πρόκληση είναι η συγκρότηση μιας ομάδας η οποία να αποτελείται από ανθρώπους  που  να γνωρίζουν ο καθένας ξεχωριστά τις παραπάνω αρχές και η προσπάθεια αυτή της ομάδας να απαντήσει τα προηγούμενα ερωτήματα  και κατά τη διαδικασία να σχεδιάσουν ένα εργονομικό και cost-effective σύστημα το οποίο να μπορεί να  χρησιμοποιηθεί σαν το  minimum standard για την παγκόσμια εκπαίδευση στην υγεία. Το συγκεκριμένο έργο είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα, σκεπτόμενοι ότι τα αποτελέσματά  του θα μπορούσαν να επηρεάσουν εντελώς το ανθρώπινο είδος και θα μπορούσε να έχει άμεση επιρροή πιθανόν σε δισεκατομμύρια ανθρώπους σε κάθε χώρα. 
Το όραμα μου είναι , μια ενιαία παγκόσμια και συνχρονιζόμενη εκπαίδευση στην υγεία η οποία θα δημιουργεί τους επαγγελματίες υγείας του επόμενου αιώνα οι οποίοι θα στηρίζουν τα μελλοντικά ενιαία , παγκόσμια και συνχρονιζόμενα συστήματα υγείας τα οποία θα είναι βασισμένα στην παγκόσμια γνώση και θα εφαρμόζουν στην πράξη την ισότητα των ανθρώπων απέναντι στην υγεία

Optimized by Optimole